ćwiartowanie kara śmierci poprzez ćwiartowanie pojawia się w angielskich źródłach w XIII stuleciu. Na terenach Niemiec stosowano ją od lat 90. XIII wieku, na Śląsku w drugiej połowie XIV wieku. W Królestwie Polskim znana jest dopiero dla schyłku średniowiecza. Z racji dużego okrucieństwa nie stosowano jej zbyt często.
kaplica złoczyńców skazaniec swoje ostatnie chwile spędzał zazwyczaj zamknięty w lochu. Inaczej było w Krakowie. Skazani na śmierć spędzali ostatnią noc w jednej z kaplic kościoła Mariackiego (oczywiście za kratami). Zwano ją kaplicą złoczyńców albo skazańców (łac. captivorum). Znajduje się ona w przyziemiu wyższej wieży.
spalenie karę śmierci poprzez spalenie (łac. comburatio, crematio) znano już od starożytności. W VI wieku stosowali ją Frankowie, którzy zapewne przejęli tę formę kary z prawa rzymskiego. W późniejszym okresie płomienie symbolizowały ogień piekielny, który miał za zadanie zniszczyć całe zło przepełniające ciało skazanego.
huśtawka od XIV wieku na terenie Polski korzystano z tzw. huśtawki (znana także jako orczyk lub żuraw). Skazańca umieszczano w drewnianej klatce lub koszu (z nożem w ręku) i unoszono nad taflę wody. Winny mógł się uwolnić przecinając linę lecz wtedy, ku uciesze tłumu, wpadał do wody.
magiczne rośliny obszar na którym stała szubienica otoczony był aurą tajemniczości. Na tym terenie osoby parające się czarami miały pozyskiwać części ciał wisielców, a także wykorzystywać sznury (służące do wykonania kary) jako cenne elementy ludowej medycyny. Wyrastały tam ponoć z ziemi również magiczne rośliny.
banita w średniowiecznej Europie istniał zwyczaj zezwalający banicie na bezkarny powrót do miasta z którego został wypędzony. Warunkiem było dołączenie do orszaku króla albo innego hucznie oraz uroczyście witanego gościa.
kaci kaci w dawnej Polsce rekrutowali się także ze środowisk przestępczych. W miejskiej księdze Lewartowa znajduje się wzmianka o skazanym na śmierć Stanisławie Kukowiczu z Serocka. W 1557 roku w zamian za darowanie życia obiecał zostać mistrzem katowskiego rzemiosła.
Girolamo Fracastoro choroby zakaźne w połowie XVI wieku - nauczyciel, poeta oraz lekarz - Girolamo Fracastoro uznał, że choroby zakaźne rozprzestrzeniają się za pomocą drobnych cząstek przenoszonych przez kontakt pośredni lub bezpośredni z zarażonym. Jego teoria została potwierdzona 300 lat później (wcześniej była niezgodna z oficjalnym zdaniem wielu uczonych, jednak w praktyce chętnie z niej …
Ciekawostka: Czary we wczesnej epoce nowożytnej fala procesów dotyczących oskarżenia o czary przybrała na sile.Wiele nieszczęść (np. choroby, nieurodzaj, powódź) tłumaczono ich działalnością. Nic dziwnego, skoro oficjalne stanowisko kościelne i naukowe przedstawiało swój pogląd właśnie w taki sposób. Wizja artysty Ksti - spalenie na stosie
egzamin mistrzowski egzamin mistrzowski katowskiego zawodu polegał na wykonaniu dekapitacji jednym ruchem miecza. Nauka rzemiosła trwała od kilku do kilkunastu lat, a uczniowie terminowali
